Güz güneşi

iklil

El hâsilü lil-kalbi


Mevsimlerden kasım...
Kasımpatıların boy verdiği rengarenk açtığı mevsimdeyiz...
Hava serin güneş olduğu kadar gözüküyor gökyüzünde
Şimdi kasımpatılar sarı ,bordo renklerde..
Çiçekleri çok olduğundan ...
Belkide güz mevsiminde açmaktan boyunları dalları hep toprağa bakar...
Küçüklüğümden beri sevmişimdir kasımpatıları...
İlk okula giderken küçük bir demet elimde öğretmenime götürürdüm kasımpatıların kokusu hala yüreğimde öğretmenime koşuşum elimde çiçeklerle gözlerimde hala....
Küçük yeğenimle bir sohbet vardı bu sabah....
Kasımpatılar açmış bahçelerinde onları gösterek konuşmak istiyordu... Dinledim ..
Halacım ışık ?
Işık ne olacak?
Çiçeklere ışık lazım dedi.......!
Güneşin ışıklarını az gördü belki gökyüzünde ama mevsim güz ...
Güneş ışığıda ona göre keza...
Küçük meleğim bak.. Güneşimiz var gökyüzünde o çiçekler hayat veriyor ışığa gerek yokki...
Ama hala kararlıydı ışık hakkında...
Dediki:
Halacım güneşi alalım gökyüzünden ::
Çiçeklere tutalım ...
Ama bilmiyordu...Masumdu yüreği küçücüktü..
Güneşe dokunulmazki...
Elin yanar ... sen yanarsın ..
Evinin penceresi ne kadarsa okadar güneş ışığı girer değilmi?
Bırak kasım patılarda bu şekilde kalsınlar
Onlarabakan ve herşeyi yerli yerinde yaratan ne az ne fazla Rabbimiz var sıkıntı yok küçüğüm ...
Elhamdülillah..

İKLİL
 
Üst