İnsanoğlu

Makamına girdi. Gururu üstündeydi. İçinden: Ben bu makamın elimden gideceğini sanmıyorum, dedi.

İş yerine girdi. Devasa makineleri gördü. Ben bu fabrikanın yok olacağını kesinlikle sanmıyorum dedi.

Tarlasına girdi. Ağaçları gördü. Bu ağaçların kuruyacağını düşünmüyorum dedi.

Evine girdi. Etrafına üşüşen çocuklarını kucağına aldı. Bu sevginin biteceğini sanmıyorum dedi....

Aynaya baktı. Dillere destan güzelliğini gördü. Bu güzellik kesinlikle son ana kadar devam edecek diye düşündü.

Yerdeki ağır yükü kaldırdı. Bu gücüm asla tükenmeyecek dedi...

Sonra bir makam düşkünü daha geldi. Eski makam düşkününü yerinden, makamından etti.

Sonra bir afet geldi. Tüm malı elinden uçup gitti.

Sonra bir sel geldi. Ağaçları kökünden söküp attı.

Sonra çocuklar büyüdü. Dünyaya daldı. Babalarını terk ettiler. Sonra bir sivilce çıktı. Tüm güzelliği mahvetti. Sonra bir hastalık geldi. Elini dahi kaldıramaz oldu...

Allah'tan başka baki yoktur.

لا حول ولا قوة الا بالله العلي العظيم

La havle ve la kuvvete illa billahil aliyyil azim

Allah'tan başka ne bir güç ne de bir kuvvet vardır.

كل شي هالك إلا وجهه

Onun zatı hariç herşey yok olacaktır...

Ya insanoğlu öyledir işte bir nefeslik canımız var neyimize güveniyoruz bilemiyorum,,,
İşte bu da gaflet, nefse uyma hastalığı RABBİM şifa versin bizlere inşallah,,,

Teşekkürler abi

Allah razı olsun abi .

Haddini aşanlara haddi bildiriliyor...Rabbim enaniyetin şerrinden beri kılsın cümlemizi inşallah
Uyarıcı niteliğinde yazınız için teşekkür ederim

İnsanoğlu işte bir deri bir kemikten oluşur.