sükutu-ezber
sükutu ezberim susuyorum tümlüğebakmayın siz gülüm
Bakara süresi 74.ayet
Bundan sonra kalpleriniz yine katılaştı; artık kalpleriniz taş gibi, hatta daha da katıdır. Taşın öylesi vardır ki ondan ırmaklar kaynar; öylesi de vardır ki, çatlayıp bağrından su fışkırır; bazı taşlar da vardır ki, Allah korkusuyla yerinden düşer. Allah, yapmakta olduklarınızdan habersiz değildir.
Şeksiz şüphesiz Rabbimizin âyetleri hepimiz içindir Kur'an bizlerin ömürlük her alanda, yaşamımıza dair ne varsa kaynağımızdır...
Hani
Bazı ayetler vardır insanı daha çok derinden etkiler
Bu da onlardan biri
İlk okuduğumda çok etkilenmiştim hala öyle, Rabbimiz bizlere nasıl bir örnek veriyor taşlardan
Biz oysa cansız bakarız çoğu zaman dünyadaki bir çok şeye, Rabbimiz bizlere bu ayette ki misali verirken insanın düşünmeye itiyor
Öyle ya taşlar korkudan düşer yuvarkanır ve titremleri biz göremeyiz ya da tefekkür gözüyle bakarsak görürüz
Ya bizlerin kalbi nasıl yoklamak lazım her zaman, Allah anılınca içimiz sevgiyle beraber rızasını kaybetme korkusu ile çarpıyor mu
Yaptığımız işlerin sonucu Allah'a varıyor mu
Özümüze bakarak ne kadar Allah'a yer veriyoruz
Samimi seviyor muyuz, seviyorum derken tam teslimiyet İçinde miyiz
Hayatımızın her alanında ilk önce Rabbim bu yaptıklarımdan, söyledikletimden hoşnut olur mu diye insan kendini hesaba çekmeli
Nasıl bir şey bu Allah korkusundan taşlar yerinden düşer
Düşünce insan nasıl bir şey bu diye düşünmeden edemiyor
Çok tefekkür edilmesi gereken bir ayet...
Ya bizim içimizde ne kadar korkusu var
Hiç yokluyor muyuz kendimizi taşları göz önüne alarak bizler akıl sahibiyiz iyiyi, kötüyü biliyor idrak edebiliyoruz
O zaman bizler akıl edebilen beşer olarak
Hep şunu sormak lazım ömür boyunca kendimize
Ben hayatımın her alanında Rabbimden ne kadar korkuyor, ne kadar seviyor
Ne kadar razıyım
Rızasını ne gözetiyorum
Yaptığım her harekette rızası var mı
Ne kadar kul olabiliyorum
Diye her zaman sorgulamalıyız
Eğer ki..
Sorgulamazsak bilin ki ziyanın içindeyiz
Taşlar hal ile zikir ederken
Ya bizler bu dünyada neyi zikir ediyoruz kalp ile hal ile
Yoksa taş bile o kadar katı iken korkusundan yerlere yuvarlanıyor
Peki ya bizler,,,,
Bundan sonra kalpleriniz yine katılaştı; artık kalpleriniz taş gibi, hatta daha da katıdır. Taşın öylesi vardır ki ondan ırmaklar kaynar; öylesi de vardır ki, çatlayıp bağrından su fışkırır; bazı taşlar da vardır ki, Allah korkusuyla yerinden düşer. Allah, yapmakta olduklarınızdan habersiz değildir.
Şeksiz şüphesiz Rabbimizin âyetleri hepimiz içindir Kur'an bizlerin ömürlük her alanda, yaşamımıza dair ne varsa kaynağımızdır...
Hani
Bazı ayetler vardır insanı daha çok derinden etkiler
Bu da onlardan biri
İlk okuduğumda çok etkilenmiştim hala öyle, Rabbimiz bizlere nasıl bir örnek veriyor taşlardan
Biz oysa cansız bakarız çoğu zaman dünyadaki bir çok şeye, Rabbimiz bizlere bu ayette ki misali verirken insanın düşünmeye itiyor
Öyle ya taşlar korkudan düşer yuvarkanır ve titremleri biz göremeyiz ya da tefekkür gözüyle bakarsak görürüz
Ya bizlerin kalbi nasıl yoklamak lazım her zaman, Allah anılınca içimiz sevgiyle beraber rızasını kaybetme korkusu ile çarpıyor mu
Yaptığımız işlerin sonucu Allah'a varıyor mu
Özümüze bakarak ne kadar Allah'a yer veriyoruz
Samimi seviyor muyuz, seviyorum derken tam teslimiyet İçinde miyiz
Hayatımızın her alanında ilk önce Rabbim bu yaptıklarımdan, söyledikletimden hoşnut olur mu diye insan kendini hesaba çekmeli
Nasıl bir şey bu Allah korkusundan taşlar yerinden düşer
Düşünce insan nasıl bir şey bu diye düşünmeden edemiyor
Çok tefekkür edilmesi gereken bir ayet...
Ya bizim içimizde ne kadar korkusu var
Hiç yokluyor muyuz kendimizi taşları göz önüne alarak bizler akıl sahibiyiz iyiyi, kötüyü biliyor idrak edebiliyoruz
O zaman bizler akıl edebilen beşer olarak
Hep şunu sormak lazım ömür boyunca kendimize
Ben hayatımın her alanında Rabbimden ne kadar korkuyor, ne kadar seviyor
Ne kadar razıyım
Rızasını ne gözetiyorum
Yaptığım her harekette rızası var mı
Ne kadar kul olabiliyorum
Diye her zaman sorgulamalıyız
Eğer ki..
Sorgulamazsak bilin ki ziyanın içindeyiz
Taşlar hal ile zikir ederken
Ya bizler bu dünyada neyi zikir ediyoruz kalp ile hal ile
Yoksa taş bile o kadar katı iken korkusundan yerlere yuvarlanıyor
Peki ya bizler,,,,